די פאראדאקס אין די שיטה פונעם רמב"ן.

הלכה ואגדה, מוסר וחסידות

הודעהדורך אישתישבי » מיטוואך יוני 10, 2020 7:43 pm

נהורא נפישא האט געשריבן:עכ"פ נישט יעדע "רצון השם" איז א דאורייתא כלומר אז עס שטייט ארויס אין ספעציפיש ארויס די גזירה אין די תורה זעלבסט. וצ"ע וואס גענוי איז זיין כוונה.


דער רמב"ן זאגט שוין אין ספר המצות אז נישט יעדער זאך וואס שטייט אז עס איז מן התורה איז מדאורייתא. (ווערטער שפיל).
א קונץ צו זיין אליהו הנביא? א קונץ צו זיין איש תשבי!
אישתישבי
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 2552
זיך רעגיסטרירט: מיטוואך מערץ 09, 2016 12:19 am
האט שוין געלייקט: 98 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 1344 מאל

הודעהדורך אישתישבי » מיטוואך יוני 10, 2020 7:49 pm

לייבל שטילער האט געשריבן:
אישתישבי האט געשריבן:ביסט גערעכט מיט כמעט אלעס,

נאכקוקענדיג דער רמב"ן, איז דא א חרם און א נידוי נישט צו פאלגען דרבנן'ס, און א קללה פין פורץ גדר ישכנו נחש.

יעצט קענסטו אנהייבן פרעגן צו חרם איז א דאורייתא. דער רמב"ן האלט אז עס איז דברי קבלה.

ו


חרמים און נידויים זענען נישט קיין דאורייתא'ס לכו"ע, אויב אזוי איז הדרא קשיא לדוכתא.


דא קענט איר זעהן פלענטי שיטות וואס האלטען אז חרם איז יא א דאורייתא.

http://olamot.net/shiur/%D7%9E%D7%A9%D7 ... 7%A8%D7%9D
א קונץ צו זיין אליהו הנביא? א קונץ צו זיין איש תשבי!
אישתישבי
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 2552
זיך רעגיסטרירט: מיטוואך מערץ 09, 2016 12:19 am
האט שוין געלייקט: 98 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 1344 מאל

Re: די פאראדאקס אין די שיטה פונעם רמב"ן.

הודעהדורך בן חכמוני » מיטוואך יוני 10, 2020 9:22 pm

די געדאנק אז רצון השם אפי׳ עס שטייט נישט קלאר ארויס הייסט אויך מן התורה ווערט אויך געברענגט אין אור שמח הלכות קרי״ש אויף מזכירין יציאת מצרים בלילות.

אן ענליכע קשיא ווי דעם פותח האב איך אויף די גמרא קידושין לז וואס לערנט ארויס אז חובת הגוף גייט אן אין חוץ לארץ מיט א דרש פון א פסוק (וואס זאגט פשוט פשט דעם ריינעם היפך). הלא פארן דרש איז מען דאך נישט מחיוב טא וויזוי קען א דרש מחייב זיין? ודו״ק.
The heart has its reasons of which reason knows nothing.
Pascal -
בן חכמוני
מאנשי שלומינו
מאנשי שלומינו
 
הודעות: 41
זיך רעגיסטרירט: זונטאג יולי 26, 2015 11:19 pm
האט שוין געלייקט: 182 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 57 מאל

הודעהדורך מצפצף » דאנערשטאג יוני 11, 2020 12:03 am

איך מיין אז קושיא מעיקרא ליתא, וויבאלד איה"נ קיינער איז דיר גארנישט מחייב,
אז דו ווילסט אויסטייטשן די תורה וויאזוי דו ווילסט הרשות בידך, אדער קענסטו
קלויבן א אנדערע פראקציע אנגעהויבן פון די שומרונים און געענדיגט ביי די
רעפארמער.
אבער אז דו ווילסט זיך רופן א ארטאדאקס, ארטאדאקסישע אידנטום איז משורש
הפרושים שהכתירו חז"ל פאר זייער מורה דרך.
מצפצף
מאנשי שלומינו
מאנשי שלומינו
 
הודעות: 67
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג יולי 31, 2018 4:05 pm
האט שוין געלייקט: 59 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 36 מאל

הודעהדורך רביה''ק זי''ע » דאנערשטאג יוני 11, 2020 12:07 am

מצפצף האט געשריבן:אז דו ווילסט אויסטייטשן די תורה וויאזוי דו ווילסט הרשות בידך
יישר כח פאר'ן מיך געבן רשות, יעצט דארף איך נאר אז מיין ווייב זאל אויך מסכים זיין צו דיר. אויך איז ממש א שאד אז כ'האב געדארפט ווארטן ביז די פערציג אז איינער זאל מיר דאס זאגן, ווען איך ווייס דאס ווען מיט דרייסיג יאר פריער וואלט איך מיך פיל פראבלעמען געשפארט. פערציג יאר קלאפ איך מיך שוין על חטא יעדן יום כיפור אויף די אלע מאל וואס כ'האב בטעות גערוקט מוקצה, בטעות געגעסן מילכיגס אין די זעקס שעה, און נאך אזעלכע עברות, מיטאמאל ווער איך געוואר אז די גאנצע על חטא קלאפן און הארץ עסענישן איז געווען אומזינסט, פארוואס האסטו מיר דאס נישט פריער געזאגט?
רעדאגירט געווארן צום לעצט דורך רביה''ק זי''ע אום דאנערשטאג יוני 11, 2020 12:34 am, רעדאגירט געווארן איין מאל בסך הכל.
באניצער אוואטאר
רביה''ק זי''ע
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 3573
זיך רעגיסטרירט: דאנערשטאג פעברואר 15, 2018 9:46 pm
געפינט זיך: אין קוויטל-שטוב
האט שוין געלייקט: 3473 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 2713 מאל

הודעהדורך הקטן » דאנערשטאג יוני 11, 2020 12:11 am

לייבל שטילער האט געשריבן:
אישתישבי האט געשריבן:
טאמער איז דער פאלגען חכמים צוליב פורץ גדר ישכנו נחש, איז עס א סכנה, און חמירא סכנתא מאיסורא אפילו אויף א ספק. (פורים תורה).


איז חמירא סכנתא א דאורייתא? אויב יא איז הדרא קשיא. איז עס נישט? מהכי תיתי כ'דארף פאלגן.
אין אנדערע ווערטער, אונז גייען דא ארום ווי א גלגל החוזר און דערווייל זעה איך נישט א וועג ארויס!

אפשר האסטו נישט באמערקט וואס איך האב געשריבן אבער ר' אלחנן אליין פרעגט וואס דו פרעגסט, און ער ברענגט ר' חיים'ס תירוץ און מיט דעם איז ער יא ציפרידען
אויב דאס שטימט דיר אויך נישט זיי מסביר פארוואס נישט, נישט זיי דיך מתעלם דערפין
I want atheism to be true and am made uneasy by the fact that some of the most intelligent and well-informed people I know are religious believers

Thomas Nagel
הקטן
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 2590
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג מאי 15, 2012 7:30 pm
האט שוין געלייקט: 2004 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 1160 מאל

סך הכל

הודעהדורך אישתישבי » דאנערשטאג יוני 11, 2020 7:59 am

וויבאלט עס איז גאר א שיינע אשכול, איז גוט א סך הכל ווי מען האלט.

לייבל פרעגט, וואס האלט דער רמב"ן, דרבנן'ס זענען נישט קיין דאורייתא בכלל? אױב אזוי פארוואס דארף איך פאלגען. זענען זיי יא שטיקעל דאורייתא, מיט וואס איז דער רמב"ן בעסער ווי דער רמב"ם.

ר' לייבל ברענגט אז ר' אלחנן פרעגט די קשיא.

תירוץ א. ר' אלחנן אליין, אז עס איז דא א רצון השם וואס מען זעהט פין די תורה כאטש עס שטײט נישט בפירוש.
פראבלעם: ווייטער שווער, איז דער רצון מחייב? איז עס מן התורה. אױב נישט? איז עס גארנישט.

תירוץ ב. ר' חיים. דרבנן'ס זענען יא דאורייתא אפילו לויט דער רמב"ן, אבער זענען נישט קיין ספעציפישע איסורים, נאר איין גרויסע איסור כללי, למשל חמץ דרבנן האט גארנישט מיט די מצוה פין חמץ, נאר מיט לא תסור.
פראבלעם: טוט ממש גארנישט אויף פאר די קשיא, עס העלפט נאר אז מען ווערט נישט קיין זקן ממרא.

תירוץ ג. איש תשבי. דרבנן'ס זענען נישט דאורייתא, דער תורה האט קיינמאל נישט געהייסן פאלגען. אבער, די רבנן האבן א כח צו מאכען חרמות און טיילען קללות אױב מען פאלגט זיי נישט (דער רמב"ן אליין זאגט דאס). מוזט טאקע נישט פאלגען, אבער די טוסט ריסקען זייערע קללות.

פראבלעם: אױב איז דא א חיוב פין ונשמרתם, און חמירא סכנתא, ווערט עס אויך א דאורייתא. (און מען קען זאגען נאך חילוקים).
א קונץ צו זיין אליהו הנביא? א קונץ צו זיין איש תשבי!
אישתישבי
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 2552
זיך רעגיסטרירט: מיטוואך מערץ 09, 2016 12:19 am
האט שוין געלייקט: 98 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 1344 מאל

הודעהדורך נהורא נפישא » דאנערשטאג יוני 11, 2020 10:04 am

אישתישבי האט געשריבן:וויבאלט עס איז גאר א שיינע אשכול, איז גוט א סך הכל ווי מען האלט.

לייבל פרעגט, וואס האלט דער רמב"ן, דרבנן'ס זענען נישט קיין דאורייתא בכלל? אױב אזוי פארוואס דארף איך פאלגען. זענען זיי יא שטיקעל דאורייתא, מיט וואס איז דער רמב"ן בעסער ווי דער רמב"ם.
די עצם קשיא וואס די רמב"ן פרעגט איז סך הכל א שיקול הדעת פון רמב"ן אז עס איז לא יתכן אריינצולייגן אלע דרבנן'ס אין לא תסור ווייל לא תסור איז א לאו און אויב איז באמת די לאו כולל אלע סארט מצוות וגזירות חכמים דאן וואלטן אלע דרבנן'ס געווען די פרטי המצוה פון די לאו פון לא תסור און דאן וואלט עס געדארפט האבן אלע חומרות פון א דאורייתא לגבי ספיקות וכדומה פונקט ווי אלע פרטי המצוה ווי ס'דא אין יעדע לאו. די רמב"ם וועט אבער האלטן אז עס איז דא א יסודותדיגע חילוק צעווישן פרטי המצוה וואס זענען געלערנט במפורש אדער בי"ג מידות און צעווישן פרטי המצוה וואס ווערט נישט ארויסגעלערנט אין פסוק נאר ווערט נתחדש דורך די חכמים. לויטן רמב"ן פעלט זיך אבער אויס א מער באדייטענטן חילוק. אבער אפילו לויטן רמב"ן מוז בהכרח זיין די מינימום אז דאס איז די רצון השם. ווייל די רגע אז עס איז נישט דוקא די רצון השם, ווער דען איז את מחייב. ממילא דארף מען סך הכל געפונען פון ווי די רצון השם שטאמט. די רמב"ן זאגט קלאר ארויס אז לגבי מצוות דרבנן איז דער מקור פון שאל אביך ויגדך זקניך ויאמרו לך, וואס דער פסוק איז מגלה די רצון השם אז מזאל נאכגיין די מסורה פון די מקבלי ומוסרי התורה בכלליות. לגבי גזירות למיגדר מילתא פאר דעם דארף מען טאקע נישט קיין פסוק ווייל גזירות איז ס"ה א גילוי מילתא וואס זענען די זאכן וואס ברענגן צו נכשל צו ווערן באיסורי תורה ממילא זענען זיי פונקט ווי אלע אנדערע השתדלות ווי למשל בויען א סוכה וואס איז בעצם נישט קיין מצוה אבער איז דא א חיוב השתדלות. די חכמים האבן דאס דערפאר נאר מסמיך געווען אויף לא תסור.

ר' לייבל ברענגט אז ר' אלחנן פרעגט די קשיא.

תירוץ א. ר' אלחנן אליין, אז עס איז דא א רצון השם וואס מען זעהט פין די תורה כאטש עס שטײט נישט בפירוש.
פראבלעם: ווייטער שווער, איז דער רצון מחייב? איז עס מן התורה. אױב נישט? איז עס גארנישט.

תירוץ ב. ר' חיים. דרבנן'ס זענען יא דאורייתא אפילו לויט דער רמב"ן, אבער זענען נישט קיין ספעציפישע איסורים, נאר איין גרויסע איסור כללי, למשל חמץ דרבנן האט גארנישט מיט די מצוה פין חמץ, נאר מיט לא תסור.
פראבלעם: טוט ממש גארנישט אויף פאר די קשיא, עס העלפט נאר אז מען ווערט נישט קיין זקן ממרא.

תירוץ ג. איש תשבי. דרבנן'ס זענען נישט דאורייתא, דער תורה האט קיינמאל נישט געהייסן פאלגען. אבער, די רבנן האבן א כח צו מאכען חרמות און טיילען קללות אױב מען פאלגט זיי נישט (דער רמב"ן אליין זאגט דאס). מוזט טאקע נישט פאלגען, אבער די טוסט ריסקען זייערע קללות.
פון וואו נעמט זיך זייער סמכות און כח מער פון אנדערע אויב זיי צו פאלגן איז לאו דוקא די רצון השם

פראבלעם: אױב איז דא א חיוב פין ונשמרתם, און חמירא סכנתא, ווערט עס אויך א דאורייתא. (און מען קען זאגען נאך חילוקים).
למה נקרא שמו רבי נהוראי, שמנהיר עיני חכמים (עירובין:)
נהורא נפישא
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
 
הודעות: 1701
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג יולי 23, 2013 9:42 pm
האט שוין געלייקט: 1958 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 2223 מאל

הודעהדורך הקטן » דאנערשטאג יוני 11, 2020 10:15 am

אישתישבי האט געשריבן:תירוץ ב. ר' חיים. דרבנן'ס זענען יא דאורייתא אפילו לויט דער רמב"ן, אבער זענען נישט קיין ספעציפישע איסורים, נאר איין גרויסע איסור כללי, למשל חמץ דרבנן האט גארנישט מיט די מצוה פין חמץ, נאר מיט לא תסור.
פראבלעם: טוט ממש גארנישט אויף פאר די קשיא, עס העלפט נאר אז מען ווערט נישט קיין זקן ממרא.

לעטס געט בעק טא בעסיקס:
>> ספקא דאורייתא לחומרא
>> ספקא דרבנן לקולא


די רבנן האבן געסרט עפעס אלס "חמץ"
די תורה האט געזאגט איך וויל מען זאל פאלגן די רבנן
ווען איינער וועט עסען א ספק פין די חמץ האט ער נישט עובר געווען אויף קיין דרבנן ע"כ האט ער אויך נישט עובר געווען אויף קיין דאורייתא, ושלם על ישראל

סא פאר סא גאד
גיי מיר ווייטער

וואו וועט אבער זיין אז די רגע וואס די רבנן אסרט עפעס אלס "חמץ" ווערט די "חמץ" טרענספארמט צי א דאורייתא?
דארף די חמץ ארויפאלען פין די ירעסטריקשען פין די רבנן און אריינפאלן צי גדרים פין א דאורייתא און זיין ספק דארף זיין אסר!

די רמב"ם לדעת הרמבן האלט אז דו חמץ זעלבבט ווערט א דאורייתא (דנעשה זקן ממרא באיסור חמץ דרבנן) פרעגט אויף דעם רמב"ן פארוואס איז ספקו מותר
I want atheism to be true and am made uneasy by the fact that some of the most intelligent and well-informed people I know are religious believers

Thomas Nagel
הקטן
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 2590
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג מאי 15, 2012 7:30 pm
האט שוין געלייקט: 2004 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 1160 מאל

הודעהדורך לייבל שטילער » דאנערשטאג יוני 11, 2020 2:49 pm

הקטן האט געשריבן:
אישתישבי האט געשריבן:תירוץ ב. ר' חיים. דרבנן'ס זענען יא דאורייתא אפילו לויט דער רמב"ן, אבער זענען נישט קיין ספעציפישע איסורים, נאר איין גרויסע איסור כללי, למשל חמץ דרבנן האט גארנישט מיט די מצוה פין חמץ, נאר מיט לא תסור.
פראבלעם: טוט ממש גארנישט אויף פאר די קשיא, עס העלפט נאר אז מען ווערט נישט קיין זקן ממרא.

לעטס געט בעק טא בעסיקס:
>> ספקא דאורייתא לחומרא
>> ספקא דרבנן לקולא


די רבנן האבן געסרט עפעס אלס "חמץ"
די תורה האט געזאגט איך וויל מען זאל פאלגן די רבנן
ווען איינער וועט עסען א ספק פין די חמץ האט ער נישט עובר געווען אויף קיין דרבנן ע"כ האט ער אויך נישט עובר געווען אויף קיין דאורייתא, ושלם על ישראל

סא פאר סא גאד
גיי מיר ווייטער

וואו וועט אבער זיין אז די רגע וואס די רבנן אסרט עפעס אלס "חמץ" ווערט די "חמץ" טרענספארמט צי א דאורייתא?
דארף די חמץ ארויפאלען פין די ירעסטריקשען פין די רבנן און אריינפאלן צי גדרים פין א דאורייתא און זיין ספק דארף זיין אסר!

די רמב"ם לדעת הרמבן האלט אז דו חמץ זעלבבט ווערט א דאורייתא (דנעשה זקן ממרא באיסור חמץ דרבנן) פרעגט אויף דעם רמב"ן פארוואס איז ספקו מותר


כ'זעה נישט פ"וו מ'קען נישט זאגן אזוי אינעם רמב"ם אויך. די חכמים זאגן ספק לקולא, האט ער נישט עובר געווען אויף לא תסור.
סא פאר סא גאד.
ער ווערט א זקן ממרא פארן זיך קריגן מיט די חכמים, וואס איז אסור אלץ לא תסור. אבער ספקו האבן די חכמים אליין מתיר געווען.
נאכמער, די רמב"ן אליין פארשטייט אינעם רמב"ם אז ער ווערט א זקן ממרא מכח לא תסור, וז"ל: נתחייב עוד לפי זאת השיטה לומר שנעשה זקן ממרא על הגזרות והתקנות, לפי שכל העובר על "לא תסור", אם הורה בזדון נעשה זקן ממרא וחייב מיתה וכו', עכ"ל, נישט ווייל ס'ווערט 'חמץ' וכו'.
ועוד והיא העיקר, ס'איז ווייט נישט משמע אזוי אינעם רמב"ן ווייל לויט דיר איז זי אלע אטאקעס אויפ'ן רמב"ם געבויט אויף די דקות'דיגע חילוק פון 'טרענספארמעישן' וכו' אבער בעצם האלט ער אויך אז ס'איז א דאורייתא, והעיקר חסר מן הספר.
באניצער אוואטאר
לייבל שטילער
מאנשי שלומינו
מאנשי שלומינו
 
הודעות: 147
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג אפריל 19, 2016 5:33 pm
האט שוין געלייקט: 166 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 213 מאל

הודעהדורך נהורא נפישא » דאנערשטאג יוני 11, 2020 4:27 pm

לייבל שטילער האט געשריבן:
כ'זעה נישט פ"וו מ'קען נישט זאגן אזוי אינעם רמב"ם אויך. די חכמים זאגן ספק לקולא, האט ער נישט עובר געווען אויף לא תסור
סא פאר סא גאד.
די סברא פון רמב"ן איז אז עס איז לא יתכן צו לערנען אז לא תסור גייט אפילו ארויף אויף מצוות וגזירות חכמים עד כדי כך אז ווער ס'חולק אויף זיי האט דעם דין פון זקן ממרא אבער אין די זעלבע צייט האבן די דרבנן'ס א שוואכערען תוקף לגבי ספיקות וכו' פארוואס זאל דאס זיין אנדרעש פון אלע לאוין אין די תורה אז מ'דארף מחמיר זיין אפילו מספק ווען דאס איז למעשה פונקט אזא דאורייתא, ולהעיר אז די רמב"ם האלט אז ספיקא דאורייתא לחומרא איז א דין דרבנן. בכל אופן האט נישט קיין פשט מחלק צו זיין
ער ווערט א זקן ממרא פארן זיך קריגן מיט די חכמים, וואס איז אסור אלץ לא תסור. אבער ספקו האבן די חכמים אליין מתיר געווען.
פארוואס זאלן די חכמים מתיר זיין א ספק אבער צו די זעלבע צייט לאזן זייערע מצוות ותקנות האבן דעם חומר פון א דאורייתא לגבי זקן ממרא. די קשיא איז מיר בעצם טאקע נישט שווער אבער פאר'ן רמב"ן האט דאס קענטליך יא געשטערט.
נאכמער, די רמב"ן אליין פארשטייט אינעם רמב"ם אז ער ווערט א זקן ממרא מכח לא תסור, וז"ל: נתחייב עוד לפי זאת השיטה לומר שנעשה זקן ממרא על הגזרות והתקנות, לפי שכל העובר על "לא תסור", אם הורה בזדון נעשה זקן ממרא וחייב מיתה וכו', עכ"ל, נישט ווייל ס'ווערט 'חמץ' וכו'.
ועוד והיא העיקר, ס'איז ווייט נישט משמע אזוי אינעם רמב"ן ווייל לויט דיר איז זי אלע אטאקעס אויפ'ן רמב"ם געבויט אויף די דקות'דיגע חילוק פון 'טרענספארמעישן' וכו' אבער בעצם האלט ער אויך אז ס'איז א דאורייתא, והעיקר חסר מן הספר.
ניין לויטן רמב"ן איז עס טאקע נישט קיין דאורייתא, עכ"פ נישט די סוג דאורייתא'ס וואס זענען בכלל מנין המצוות אדער פרטים און די מנין המצוות, פונקט ווי למשל שקר, עס איז נישטא קיין איסור דאורייתא צו זאגן שקר בדברים של מה בכך, נאר אין עניני ממונות וואס זיין שקר איז א היכי תמצי פון נזיקין. און די חכמים וואלטן ווען נישט געקענט מתיר זיין שקר צוליב זיין מעורב בין הבריות, פונדעסטוועגן ווייסן מיר די רוח התורה אויסגעשפראכן קעגן שקר פונעם פסוק מדבר שקר תרחק כאטש עס איז נישט קיין לאו. די זעלבע האלט דער רמב"ן קען מען ארויסלערנען פונעם פסוק שאל אביך ויגדל אז די רצון השם איז פאלגן די מקבלי ומוסרי התורה כאטש ווער ס'פאלגט זיי נישט איז נישט עובר קיין לאו נאר אויפן רצון השם.
למה נקרא שמו רבי נהוראי, שמנהיר עיני חכמים (עירובין:)
נהורא נפישא
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
 
הודעות: 1701
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג יולי 23, 2013 9:42 pm
האט שוין געלייקט: 1958 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 2223 מאל

הודעהדורך חסידישער_ספקן » דאנערשטאג יוני 11, 2020 7:27 pm

לייבל שטילער האט געשריבן:א קשיא וואס עגבערט מיר שוין א לאנגע צייט :
ס'איז ידוע די מחלוקת פון די רמב"ם און די רמב"ן אויב יעדע איסור\גזירה דרבנן ווערט א דאורייתא, בעוד וואס די רמב"ם שרייבט (ספה"מ עשה קע"ד):
לעשות כדברי השופטים באותו דור - היא שצונו לשמוע לבית דין הגדול ולעשות כל מה שיצוו מאיסור והיתר. ואין הבדל בזה בין הדבר שיסברוהו או דבר שיוציאוהו מן ההיקשים שהתורה נדרשת בהן או הדבר שיסכימו עליו שהוא איסור תורה או לפי ענין מן הענינים שיהיה דעתם שהוא ישר ושבו חזוק לתורה. הכל אנחנו חייבין לשמוע ולעשות ולעמוד על פיהם לא נעבור ממנו.
והוא אמרו יתברך על פי התורה אשר יורוך. ולשון ספרי כל המצוה אשר יאמרו לך תעשה זו מצות עשה.

און אזוי אויך אין (הל' ממרים א, ד):
הרי הוא אומר "על פי התורה אשר יורוך" (דברים יז,יא), אלו הגזירות והתקנות והמנהגות שיורו בהם לרבים כדי לחזק הדת ולתקן העולם;

דינגט זיך אבער די רמב"ן (השגות על ספה"מ שרש א) און פרעגט, אויב אזוי, פארוואס זאגן מיר ספק דרבנן לקולא? ס'איז דאך פונקט אזא דאורייתא! ווי אויך זעהן מיר אז חז"ל האבן מקיל געווען ביי דרבנן'ס במקום צער בעלי חיים אדער במקום הפסד אזוי אויך במקום כבוד הבריות וכדומה, וואס די אלע זאכען ווייזן דאך קלאר אז ס'איז נישט קיין דאורייתא, איי לא תסור? דאס גייט נאר ארויף אויף די י"ג מדות וכדומה וואס די בי"ד לערנט פשט אין די תורה אבער נישט אויף גזירות ( וראה עוד שם באריכות).
ממילא פיהרט אויס די רמב"ן:
אבל הגזרות והתקנות שעשו חכמים למשמרת התורה ולגדר שלה, אין להם בלאו הזה (ד.מ. "לא תסור") אלא סמך בעלמא, ואין להם דין המראה כלל וכו'.

דא שטעלט זיך די קשיא אויפ'ן רמב"ן:
אויב איז נישט דא קיין שום חיוב מן התורה צו פאלגן די גזירות פון חז"ל ווער דעמאלטס איז עס מחייב און מהיכי תיתי אז איך דארף זיי פאלגן?
און וועלכע סיבה דו וועסט מיר טרעפן צו מחייב זיין גייט מאכן די רמב"ן שווער פונקט ווי די רמב"ם, ווייל לאמיר זאגן אז איך דארף זיי פאלגן מסברא, איז דאך ווייטער שווער, ממ"נ, איז א סברא א דאורייתא, איז עס ווייטער א דאורייתא און וויאזוי זענען חז"ל מקיל וכו' כקושיית הרמב"ן, ווידער אויב איז א סברא נאר א דרבנן, דעמאלטס ווייטער, מהיכי תיתי איך דארף עס פאלגן? און אזוי איז לכאורה מיט יעדע סיבה וואס דו גייסט זאגן - איז אונז מחייב, אויב איז די סיבה עפעס וואס מ'קען זאגן אז די תורה איז צוליב איהם מחייב צו פאלגן די חכמים, איז עס דאך צוריק א דאורייתא, און אויב נישט פ"וו דארף איך פאלגן?
ווי עס שיינט לכאורה איז נישטא קיין איין תירוץ וואס קען אונז ארויסנעמען פון דעם פאראדאקס.
דער אמת איז אז דו קשיא פרעגט שוין ר' אלחנן אין קונטרוס דברי סופרים (אות טו - יח) אבער זיין תירוץ פארשטיי איך נישט, אדרבה ווער עס קען מסביר זיין איז מכובד.


לדעתי העניה איז דער פשט אזוי:
די אלע דרבנן'ס דארף מען מסברא אז דאס איז די רצון ה', ווי דער רמבן ריפט דאס אן אסמכתא. (וכדעת הרמב"ם במקומות אחרים במורה שהשכל הוא המחייב העליון).
אבער עס איז דא א גרויסע חילוק צווישן א זאך וואס גאט האט קלאר געשריבן, און א זאך וואס די סברא איז מחייב.
א זאך וואס גאט האט געשריבן איז "קלאר" אז איך דארף דאס טוהן. במילא אויב איך האב א ספק, מוז איך דאס מקיים זיין ווייל אפשר האט גאט דאס פארלאנגט אין זיין געשריבענע תורה.
א זאך וואס די סברא איז מחייב, דארף א מענטש אויך טוהן. אבער כדי א סברא זאל מחייב זיין דארף איך זיין וודאי. א ספק סברא איז נישט קיין מחייב. ודוק.
חסידישער_ספקן
מאנשי שלומינו
מאנשי שלומינו
 
הודעות: 56
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג יוני 02, 2020 6:14 am
האט שוין געלייקט: 25 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 30 מאל

הודעהדורך הקטן » דאנערשטאג יוני 11, 2020 7:39 pm

לייבל שטילער האט געשריבן:
הקטן האט געשריבן:
אישתישבי האט געשריבן:תירוץ ב. ר' חיים. דרבנן'ס זענען יא דאורייתא אפילו לויט דער רמב"ן, אבער זענען נישט קיין ספעציפישע איסורים, נאר איין גרויסע איסור כללי, למשל חמץ דרבנן האט גארנישט מיט די מצוה פין חמץ, נאר מיט לא תסור.
פראבלעם: טוט ממש גארנישט אויף פאר די קשיא, עס העלפט נאר אז מען ווערט נישט קיין זקן ממרא.

לעטס געט בעק טא בעסיקס:
>> ספקא דאורייתא לחומרא
>> ספקא דרבנן לקולא


די רבנן האבן געסרט עפעס אלס "חמץ"
די תורה האט געזאגט איך וויל מען זאל פאלגן די רבנן
ווען איינער וועט עסען א ספק פין די חמץ האט ער נישט עובר געווען אויף קיין דרבנן ע"כ האט ער אויך נישט עובר געווען אויף קיין דאורייתא, ושלם על ישראל

סא פאר סא גאד
גיי מיר ווייטער

וואו וועט אבער זיין אז די רגע וואס די רבנן אסרט עפעס אלס "חמץ" ווערט די "חמץ" טרענספארמט צי א דאורייתא?
דארף די חמץ ארויפאלען פין די ירעסטריקשען פין די רבנן און אריינפאלן צי גדרים פין א דאורייתא און זיין ספק דארף זיין אסר!

די רמב"ם לדעת הרמבן האלט אז דו חמץ זעלבבט ווערט א דאורייתא (דנעשה זקן ממרא באיסור חמץ דרבנן) פרעגט אויף דעם רמב"ן פארוואס איז ספקו מותר


כ'זעה נישט פ"וו מ'קען נישט זאגן אזוי אינעם רמב"ם אויך. די חכמים זאגן ספק לקולא, האט ער נישט עובר געווען אויף לא תסור.
סא פאר סא גאד.
ער ווערט א זקן ממרא פארן זיך קריגן מיט די חכמים, וואס איז אסור אלץ לא תסור. אבער ספקו האבן די חכמים אליין מתיר געווען.
נאכמער, די רמב"ן אליין פארשטייט אינעם רמב"ם אז ער ווערט א זקן ממרא מכח לא תסור, וז"ל: נתחייב עוד לפי זאת השיטה לומר שנעשה זקן ממרא על הגזרות והתקנות, לפי שכל העובר על "לא תסור", אם הורה בזדון נעשה זקן ממרא וחייב מיתה וכו', עכ"ל, נישט ווייל ס'ווערט 'חמץ' וכו'.
ועוד והיא העיקר, ס'איז ווייט נישט משמע אזוי אינעם רמב"ן ווייל לויט דיר איז זי אלע אטאקעס אויפ'ן רמב"ם געבויט אויף די דקות'דיגע חילוק פון 'טרענספארמעישן' וכו' אבער בעצם האלט ער אויך אז ס'איז א דאורייתא, והעיקר חסר מן הספר.

כדי צי ווערן א זקן ממרא דארף דאס זיין אויף א דבר שיש בו כרת
די רמב"ם האלט אז מען ווערט א זקן ממרא אויף די חמץ דרבנן - דאס, וואו געשמיסט, קען ארבעטן נאר מיט טרענסעפרמעשען
אויף דעם פרעגט דער רמב"ן אויב ווערט דער "חמץ" טרענפארמט צי א דאורייתא פארוואס איז ספיקו לקילא?!?

די רמב"ן ווידער האלט ווען איינער עסט די חמץ איז ער עובר אויף א דרבנן, אבער די איסר האט מיט "חמץ" גארנישט אייגעשטויסען - ע"כ איז נישט דא קיין זקן ממרא און ספיקו איז פשוט לקילא
I want atheism to be true and am made uneasy by the fact that some of the most intelligent and well-informed people I know are religious believers

Thomas Nagel
הקטן
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 2590
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג מאי 15, 2012 7:30 pm
האט שוין געלייקט: 2004 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 1160 מאל

הודעהדורך חתן בחור » פרייטאג יוני 12, 2020 12:47 am

קוויק קוועסטשן: איך בין נישט קיין גרויסע חכם און נישט קיין קליינע עם הארץ. אבער ס׳פאלט מיר עפעס איין.

לאמיר זאגן אז די גזירות פון די חכמים איז טאקע א דאורייתא, ווי ס׳שטייט ״על פי התורה אשר יורוך״, אבער וויבאלד די חכמים האבן די כוח אין האנט צו מאכן גזירות, האבן זיי דעם זעלבען כוח צו אפמאכן אז ספק רבנן לקולא! הפה שאסיר הוא הפה שהיתר! זיי זאגן אז ווען ס׳קומט צו ספיקות אויף די זאכן וואס אונז זענען גוזר מעגסטו מיקל זיין. אונז האבן עס אדעתא דהכי גוזר געווען!

קאמענטארן זענען וועלקאם.
השמים שמים לה׳ והארץ נתן לבני אדם. בעט נישט פון גאט קיין עצות, ער וויל זעהן וואס די גייסט טוהן.
באניצער אוואטאר
חתן בחור
ידיד השטיבל
ידיד השטיבל
 
הודעות: 210
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג דעצעמבער 11, 2018 10:14 pm
האט שוין געלייקט: 324 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 119 מאל

Re: די פאראדאקס אין די שיטה פונעם רמב"ן.

הודעהדורך בן חכמוני » פרייטאג יוני 12, 2020 1:12 am

שוין געווארן אויסגעשמועסט. דער רמב״ן אליין ברענגט דעם געדאנק אין זיינע השגות מיט א לשון ואולי תתעקש צו פארענטפערן רמבם...


Sent from my iPhone using Tapatalk
The heart has its reasons of which reason knows nothing.
Pascal -
בן חכמוני
מאנשי שלומינו
מאנשי שלומינו
 
הודעות: 41
זיך רעגיסטרירט: זונטאג יולי 26, 2015 11:19 pm
האט שוין געלייקט: 182 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 57 מאל

הודעהדורך מאטי » פרייטאג יוני 12, 2020 6:55 am

איז דא א חיוב דאורייתא זיך אויסצוהיטן מדינא דגיהנום?
My enemy showed me an Olive Branch, upon closer observation it turned out to be covered in Fig Leaves
באניצער אוואטאר
מאטי
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 3001
זיך רעגיסטרירט: מאנטאג אוגוסט 27, 2012 5:06 pm
האט שוין געלייקט: 3778 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 4377 מאל

פריערדיגע

גיי צוריק תורה און מחשבה

ווער איז יעצט דא?

באניצער וואס לייענען דעם פארום: נישטא קיין אנליין באניצער און איין גאסט

cron