אן אומפארמיידבארע מחיצה

ארטיקלען און באטראכטונגען איבער דער חרדי'שער געזעלשאפט און קולטור

הודעהדורך שמערל » מאנטאג יאנואר 04, 2016 9:00 am

ירא שמים, דא האט איר א שטיקל פונם מנהגי וורמייזא וואס דער בעל הליקוט ספר האט ווארשיינליך "פארגעסן" וד"ל.

אחר ברכת המזון מביאין החתן תחת הברייט הויז, (bride) אל החינגא, כי כבר הכלה ובתולות שם, כי המה באין שם קודם ברכת המזון. והולכין עם החתן כמעט כל הקרואין, ומזמרים יגדל בעת הילוכם, והסרבי"ר לפניהם עם אבוקות, ושם מחנגים ושמחים זמן מה. ואחר כך מביאין הכלה לחתן, ולכל איש את אשתו, ומחנגין ומרקדין ושמחין שם שמחה גדולה והולכין אחר כך לבתיהן לשלום.

אה, און מען רעדט נישט דארט פון קיין מצוה טאנץ, מען רעדט ביים חתן מאל, א נאכט "פאר" די חתונה.


בילד

בילד
שמערל
ידיד ותיק
ידיד ותיק
 
הודעות: 965
זיך רעגיסטרירט: מאנטאג מאי 27, 2013 6:05 pm
האט שוין געלייקט: 1108 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 1139 מאל

Re: אן אומפארמיידבארע מחיצה

הודעהדורך ירא שמים » מאנטאג יאנואר 04, 2016 11:49 am

ער האט גראדע נישט פארגעסן… כהאב נאר נישט געוויסט צו קוקן ביים פרק פון חתן מאהל.
ImageUploadedByTapatalk1451926169.042481.jpg

ImageUploadedByTapatalk1451926149.857394.jpg
באניצער אוואטאר
ירא שמים
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
 
הודעות: 1757
זיך רעגיסטרירט: זונטאג נאוועמבער 02, 2014 12:06 am
האט שוין געלייקט: 2668 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 997 מאל

הודעהדורך שמערל » מאנטאג יאנואר 04, 2016 12:31 pm

גערעכט, נישט פארגעסן נאר במזיד ארויסגעשניטן "ולכל איש את אשתו", א מין חוצפה אויסצומעקן א אלטער מנהג ישראל וואס יסודתם בהררי קודש, אוי לעינים שכך רואות.
שמערל
ידיד ותיק
ידיד ותיק
 
הודעות: 965
זיך רעגיסטרירט: מאנטאג מאי 27, 2013 6:05 pm
האט שוין געלייקט: 1108 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 1139 מאל

Re: אן אומפארמיידבארע מחיצה

הודעהדורך ירא שמים » מאנטאג יאנואר 04, 2016 12:37 pm

נו, משום תקלה האט ער עס ארויסגענומען…
באניצער אוואטאר
ירא שמים
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
 
הודעות: 1757
זיך רעגיסטרירט: זונטאג נאוועמבער 02, 2014 12:06 am
האט שוין געלייקט: 2668 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 997 מאל

הודעהדורך געוואלדיג » מאנטאג יאנואר 04, 2016 12:49 pm

עס נעמט א מאנקי בערך 3 שעה צו טרענירן א מענטש אים צו געבן באנאנעס יעדע פאר מינוט...

-יין שרף-
באניצער אוואטאר
געוואלדיג
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 3930
זיך רעגיסטרירט: מיטוואך דעצעמבער 10, 2014 4:15 pm
געפינט זיך: באתרא דנשקי שמיא וארעא להדדי
האט שוין געלייקט: 7295 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 4844 מאל

הודעהדורך פרייוויליג » מאנטאג יאנואר 04, 2016 1:07 pm

כדי צו עקסטרעקן די נקודה פון די צניעות-נושא וואס מיר דעבאטירן, וואלט כדי געווען צו געבן ביישפילן, צו אינטערשיידן פון הלכה צו השקפה, פון מנהג צו קולטור. לאמיר נעמען א פשוט'ע ביישפיל פון אונזערע אייגענע משפחות, און פארשטיין אונזערע הדגשה אז מען האט אביוזט די גייסטישע אדער עמאציאנאלע סעגרעגאציע בין מין למינה. יעדער טאטע האלדזט זיינע טעכטער, און קושט זיינע טעכטער. יעדער מאמע האלדזט אירע זון און קושט אירע זון, אבער ביז א געוויסע יארגאנג.. 'רוב' חסידישע עלטערן קושן נישט די קינדער ווען זיי ווערן עלטער. איז דא א סיבה אין די וועלט פארוואס א טאטע האלדז נישט זיין טאכטער ווען זי איז 16 יאר אלט? איז דא א נארמאלע סיבה פארוואס א מאמע זאל נישט קושן איר בחור, לכל הפחות אין דער שטערן? זעמיר אינגאנצען אויפן קאפ געפאלן? איך רעד שוין נישט פון די הלכה וואס לויטעט אז א טאטע מעג שלאפן מיט די טעכטער, און די הלכה דעבאטירט אויב דאס איז נאר ביז שראוי לביאה אדער ווען זי איז א בוגרות. הכלל, איך ברענג דאס נאר אלס א דוגמה פון נאנטקייט וואס עלטערן האבן מיט די קינדער. פארוואס זאל א טאטע נישט האלדזן זיינע טעכטער? וואו איז אונזער ליבשאפט? איר ווילט הערן נאכמער? וויפיל טאטעס קושן אדער האלדזן זייערע 'בחורים'? די סעגרעגאציע האט אפילו משפיע געווען אויף די עלעטערן אז זיי האבן אומנאטירליכע קשרים מיט די קינדער.
באניצער אוואטאר
פרייוויליג
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
 
הודעות: 1533
זיך רעגיסטרירט: מיטוואך דעצעמבער 10, 2014 4:44 pm
האט שוין געלייקט: 1288 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 1814 מאל

הודעהדורך שש משזר » מאנטאג יאנואר 04, 2016 2:01 pm

שמערל האט געשריבן:גערעכט, נישט פארגעסן נאר במזיד ארויסגעשניטן "ולכל איש את אשתו", א מין חוצפה אויסצומעקן א אלטער מנהג ישראל וואס יסודתם בהררי קודש, אוי לעינים שכך רואות.

דיין צווייטע האלב איז א זיסע מליצה, אבער דיין טענה פאר זיך אז טאקע עולה עד לשמים.
טיפישע חרד'ישע צענזור.
מלך שפירא דארף עס אריינלייגן אינעם פרישן מהדורא פונעם בוך וועגן זעלבסט צענזור.
באניצער אוואטאר
שש משזר
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 3334
זיך רעגיסטרירט: מאנטאג מערץ 30, 2015 10:55 pm
געפינט זיך: צווישן די הרי חושך און הר ההר.
האט שוין געלייקט: 6770 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 15351 מאל

הודעהדורך גאנצל » מאנטאג יאנואר 04, 2016 2:39 pm

דאס איז זיכער אז מ'האט אמאל נישט אזוי מורא געהאט פון א פרוי ווי היינט מ'האט זיך מער געקענט מיט שכנים ניסעס וכדו'
גאנצל
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 2803
זיך רעגיסטרירט: דאנערשטאג יולי 11, 2013 12:18 pm
האט שוין געלייקט: 473 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 1107 מאל

הודעהדורך יעקב מענטש » מאנטאג יאנואר 04, 2016 3:58 pm

געוואלדיג האט געשריבן:
ראובן האט געשריבן:
געוואלדיג האט געשריבן:עס איז ריכטיג אז אין אפיציעלע לעבן איז היינט דא מער פארקער און שייכות מיט פרויען, אבער אין די אינוועדועלן לעבן פונען המון עם איז היינט ערגער, דאס מיינט אין שוהל און ביי פאזיציעס, שיעורים, אד"ג איז טאקע דא היינט א סאך מער פרויען ווי אמאל, אבער מצד שני איז אמאל געווען נארמאל צו שמועסן מט א ערשטע קאזין א מיידל, אדער צו גריסן א עלטערע באקאנטע פרוי, מען האט געקענט און געשפילט מיט די שכנים'ס מיידלעך ביז מען איז אין ישיבה געגאנגען, מען האט געקענט רעדן צום שכן'ס פרוי וכדו', אבער היינט קיין שייכות מיט מיידלעך אפי' אין די פערזענליכע לעבן.

די עלטערע אידן וועלכע מיר זעען באגריסן עלטערע פרויען וועלכע זיי קענען נאך פון אייראפע פאר'ן חורבן, זענען אמאל געווען יונגעלייט וועלכע האבן באגריסט די זעלבע פרויען ווען זיי זענען נאך געווען יונג...


איך האב דאס געמיינט, מען האט אמאל מיט א באקוועמהייט געקענט גריסן א באקאנטע, לכה"פ מיט א שאקל מיטן קאפ, עפעס וואס איז שוין היינט מעט לא יראה ולא ימצא.

לדעתי איז דער הסבר ווייל נאך די מלחמה זענען די משפחות פון די מלחמה איבערלעבער געווארן ספעציעל נאנט, מיין עלטערן און שווער/שוויגער זענען זייער נאנט מיט זייערע ערשטע און אפי' טייל צווייטע קאזינס, צוליב דעם וואס נאך די מלחמה איז געווען גאר א קליינער און צובראכענער עולם וואס האט צוזאמען דורכגעשוויצט דעם כל התחלות קשות אין א פרעמדע מדינה ווען די נפשיותדיגע וואונדן האט נאך געאייטערט מיט בלוט פון די אומגעקומענע קרובים.



נ.ב. און איך מיין אז ברענגן ראיות פון היסטאריע אויף הלכה למעשה איז נישט ריכטיג ווען די שאלה איז א הלכהדיגע (צו א השקפהדיגע) דאס ווייזט אז מ'וויל פשוט נעמן אנדערע שינעס ווייל אפשר וועט יענץ דיך פירן צו די היתרדיגע סטאנציע ווען דו זעהסט אז די הלכהדיגע טרעק פיהרט בלי ספק לאיסור.

אלע דיונים איבער היסטאריע (און איך גלייך עס), דארף בלייבן אז שיינע מעשה'לע און אירעלעוואנט, איסור והיתר איז נישט געבינדן צו קיין זמן, און אויב ס'איז געווען א צייט אין היסטאריע וואס עפעס איז געווען פארנאכלעסיגט און איז היינט בעסער דארף עס נישט ווערן באצייכענט אלץ אן איבעריגע פרומעריזאציע.
יעקב מענטש
ידיד ותיק
ידיד ותיק
 
הודעות: 898
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג אפריל 28, 2015 4:40 pm
האט שוין געלייקט: 809 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 806 מאל

הודעהדורך געוואלדיג » מאנטאג יאנואר 04, 2016 4:26 pm

שוין אויסגעשמועסט געווארן אז עפ"י הלכה איז פילע איסורים מותר, ווי למשל רעדן מיט א שוועגערן, מומע וכדו' (מען רעדט נישט צחוק וקלות ראש, נאר א געהעריגע שמועס)
עס נעמט א מאנקי בערך 3 שעה צו טרענירן א מענטש אים צו געבן באנאנעס יעדע פאר מינוט...

-יין שרף-
באניצער אוואטאר
געוואלדיג
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 3930
זיך רעגיסטרירט: מיטוואך דעצעמבער 10, 2014 4:15 pm
געפינט זיך: באתרא דנשקי שמיא וארעא להדדי
האט שוין געלייקט: 7295 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 4844 מאל

Re: אן אומפארמיידבארע מחיצה

הודעהדורך ירא שמים » מאנטאג יאנואר 04, 2016 6:51 pm

שש משזר האט געשריבן:דיין צווייטע האלב איז א זיסע מליצה, אבער דיין טענה פאר זיך אז טאקע עולה עד לשמים.
טיפישע חרד'ישע צענזור.
מלך שפירא דארף עס אריינלייגן אינעם פרישן מהדורא פונעם בוך וועגן זעלבסט צענזור.

אין מיין דיקשענערי ווערט דאס נישט דעפינירט אלס צענזור, צענזור הייסט ווען מ'גיבט ארויס די מנהגי וירמיזא און נעמט ארויס דעם שטיקל וכבר היה לעולמים, דא איז ער ס"ה א מלקט און ער האט אויסגעלאזט די שטיקלעך וואס קען אים מאכן פראבלעמען,

ס'מיר א חידוש אז ער ברענגט די שטיקל וועגן מצוה טאנץ וואס איז א גרעסערע ראי' פון חתן מאהל, ווייל ביים חתן מאהל קען דאך זיין אז ס'האט יעדער געטאנצן מיט זיין אייגענע ווייב.
באניצער אוואטאר
ירא שמים
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
 
הודעות: 1757
זיך רעגיסטרירט: זונטאג נאוועמבער 02, 2014 12:06 am
האט שוין געלייקט: 2668 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 997 מאל

הודעהדורך שש משזר » דינסטאג יאנואר 05, 2016 4:24 pm

פונקט היינט האב איך מיך אנגעשטויסן אין אן אינטרעסאנטן שטיקל ספר חסידים, ער שרייבט אין אות ט' בזה"ל: ועיקר חוזק החסידות מתחילה ועד סוף, אע"פ שמתלוצצים עליו אינו מניח חסידותו וכוונתו לשמים, ואינו רואה פני נשים בפרט בין אנשים אחרים שכולם רואים הנשים, כגון שהיה בבית החופה שהנשים שם מלובשות עדיים והכל מסתכלין והוא אינו מסתכל, עכ"ל. זעט אויס אז דעמאלס האט מען זיך עמטליך מורה היתר געווען צו מסתכל זיין אויף פרויען. היינט צוטאגס אויב מ'קוקט נאר אין ריכטונג פון מחיצה איז מען שוין א מנוול עצום.

אויב דאס איז נישט גענוג, שרייבט ער דארט בהמשך דבריו: לכן טוב לו לאדם כשפוגע באשה וכו' להעביר פניו מלהסתכל בה, עכ"ל. כאילו דאס וואלט געווען א מנהג חסידות בלבד, און די 'איסור הסתכלות' איז קיין איסור נישט. די פלא איז צווייפאכיג, וויבאלד רבי יהודה החסיד איז באוואוסט מיטן אריינלייגן פארשידענע חומרות שונות אין זיין ספר בתורת 'איסורים', און דא נעמט ער עפעס וואס איז אנגענומען אלס איסור, און לייגט עס אראפ ווי א מנהג טוב בלבד. זעט אויס, אז אין זיין תקופה איז עס געווען א חזון נפרץ [תרתי משמע (ביידע ווערטער...)], און ווער ס'האט נישט געקוקט איז געווען א חסיד גמור.
באניצער אוואטאר
שש משזר
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 3334
זיך רעגיסטרירט: מאנטאג מערץ 30, 2015 10:55 pm
געפינט זיך: צווישן די הרי חושך און הר ההר.
האט שוין געלייקט: 6770 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 15351 מאל

הודעהדורך שמעקעדיג » דינסטאג יאנואר 05, 2016 5:25 pm

סתם קוקן שלא לשם תענוג איז מותר להלכה, רוב נארמאלע און אפילו ערליכע מענטשן וועלן קוקן אויף א פרוי בשעת מען שמועסט; דער כל המסתכל באצבע קטנה מיינט מען נאר אז ער סטערט אויף איר צוליב עפעס א סיבה :P
וירח ה' את ריח הניחוח
באניצער אוואטאר
שמעקעדיג
חבר הכבוד
חבר הכבוד
 
הודעות: 14936
זיך רעגיסטרירט: מיטוואך אפריל 11, 2012 11:11 pm
האט שוין געלייקט: 17447 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 17801 מאל

Re: אן אומפארמיידבארע מחיצה

הודעהדורך ירא שמים » דינסטאג יאנואר 05, 2016 5:30 pm

שמערל האט געשריבן:שש כ'דענק יעצט נישט דעם תוכן אבער דאכט זיך אז דער דרך פיקודיך איז מתיר בשופי דער דעמאלטס'דיגער אנגענומענער פארקער מיט פרויען.
בנוגע די אמאליגע טענץ בתערובת, פילע מקורות זענען דא אויף די מנהגים אן קיין שום התמרמרות אויף א שמץ איסור, כ'האב יעצט נישט קיין צייט עס נאכצוקוקן, אבער אזא היסטאריקער ווי דו וואלט ווען געמעגט טוהן די האומווארק אליין.
איינער ווייסט פון אזא דרך פיקודיך?
באניצער אוואטאר
ירא שמים
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
 
הודעות: 1757
זיך רעגיסטרירט: זונטאג נאוועמבער 02, 2014 12:06 am
האט שוין געלייקט: 2668 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 997 מאל

הודעהדורך שש משזר » דינסטאג יאנואר 05, 2016 5:37 pm

שמעקעדיג האט געשריבן:סתם קוקן שלא לשם תענוג איז מותר להלכה, רוב נארמאלע און אפילו ערליכע מענטשן וועלן קוקן אויף א פרוי בשעת מען שמועסט; דער כל המסתכל באצבע קטנה מיינט מען נאר אז ער סטערט אויף איר צוליב עפעס א סיבה :P

דאס איז דאך דער חילוק פון 'ראייה' און 'הסתכלות', אבער רבי יהודה החסיד כאפט אן די לשון 'הסתכלות', און דאס איז דאך אסור מדינא, והדרא מילתא דתמיהא לדוכתא.
באניצער אוואטאר
שש משזר
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 3334
זיך רעגיסטרירט: מאנטאג מערץ 30, 2015 10:55 pm
געפינט זיך: צווישן די הרי חושך און הר ההר.
האט שוין געלייקט: 6770 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 15351 מאל

הודעהדורך שש משזר » דינסטאג יאנואר 05, 2016 5:45 pm

ירא שמים האט געשריבן:
שמערל האט געשריבן:שש כ'דענק יעצט נישט דעם תוכן אבער דאכט זיך אז דער דרך פיקודיך איז מתיר בשופי דער דעמאלטס'דיגער אנגענומענער פארקער מיט פרויען.
איינער ווייסט פון אזא דרך פיקודיך?

למען האמת, שמערל זעלבסט האט מיר געשריבן אין אישי וואו דער דרך פיקודיך איז, פון וואס ס'איז געווארן א לענגערע שמועס באישי.


לתועלת הכלל וועל איך ארויפלייגן די גאנצע משא ומתן:
שמערל האט געשריבן:כ'מיין אז דיין גאנצע הלכה'דיגע פערספעקטיוו איז נפל בבירא

https://books.google.com/books?id=BqAtA ... =PT136&dq=דרך+פקודיך+אל+תרבה+שיחה+עם+האשה&source=bl&ots=AUQGhX95GE&sig=-jCkvShB11rmgGoojKtrABjXGg4&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiYyMy8jY_KAhXH9h4KHY8QBCcQ6AEIGjAA#v=onepage&q=%D7%93%D7%A8%D7%9A%20%D7%A4%D7%A7%D7%95%D7%93%D7%99%D7%9A%20%D7%90%D7%9C%20%D7%AA%D7%A8%D7%91%D7%94%20%D7%A9%D7%99%D7%97%D7%94%20%D7%A2%D7%9D%20%D7%94%D7%90%D7%A9%D7%94&f=false

אויף וואס איך האב געענטפערט:
שש משזר האט געשריבן:קודם כל, ייש"כ פארן טרעפן דעם שטיקל דרך פיקודיך.
לגוף הענין, נאכן דורכלערנען גרונטליך זיין שטיקל, זע איך בכלל נישט די ראי' להיפוך, און אויב עפעס וועל איך אים אויך איינשפאנען לצדד לאיסור... אוודאי איז נישט נפל בבירא מיין פרעספעקטיוו, ואפרש:

קודם כל, דאס וואס ער זאגט איז ממש צוגעפאסט היסטאריש גערעדט, צום יסוד פון קאפקע'ן, אז אין קלענערע שטעטלעך איז יא געווען מער נאנטקייט, פרויען האבן פארקויפט וכו'. אין גרויסע שטעט איז אזא זאך נישט געווען. ווען דער דרך פיקודיך איז זיך מתייחס דערצו, רעדט ער פון די מקומות וואו פרויען פלעגן יא פארקויפן, און דארטן איז טאקע געווען א גרינגערע זאך צו רעדן מיט א פרוי אן הרהורים. משא"כ דארט וואו ס'איז נישט מצוי, ווי אין גרויסע שטעט, און בזמנינו איז עס אויך שייך [דהיינו, א פרוי רעדט נישט אזויווי צוויי מענער רעדן אין ביזנעס], איז טאקע יא דא די פראבלעם פון הרהור. דאס איז ממש כדברינו אז ס'קען ברענגען הרהורים, וכו' [איך האלט נאר אז די פראבלעם איז נישט די הרהור אליינס].

ווייטער פון זיין שפראך וועגן אל תרבה שיחה עם אשה, זעט מען מלכתחילה א קיצוניות'דיגן צוגאנג צו מעסטן ממש יעדעס ווארט, און נישט ווי די גרינגע נארמאלע וועג צו פארשטיין אז מ'זאל נישט שמועסן צו היימיש [וכדברינו], ער נעמט אן די מעשה מיט יענע אמורא אלס דרך המלך, אנשטאט אננעמען אז ס'געווען א טענה כלפי א גדול וואס פארלאנג באזונדערע זהירות [און דערפאר האב איך עס נישט געברענגט אלס ראי']. הכלל, ער איז גאר מער מחמיר ווי מיר, ווייל לפי דבריו קומט אויס אז אין א פלאץ וואו מ'איז נישט רגיל צו פירן עסקים מיט פרויען אויף א געהעריגע פארנעם, איז די אלטע פראבלעם פון אל תרבה שיחה ווייטער שייך, און טאקע אויף א שארפע פארנעם פון מדייק זיין יעדע ווארט.

שוין אפגערעדט פון דעם, אז דאס נוצט ער נאר כלפי זוכן א היתר פארוואס ערליכע אידן זענען נישט מדייק יעדע ווארט וואס קומט ארויס פון מויל צו ס'איז נישט איבריג - און ממילא נכלל אינעם 'אל תרבה שיחה' [וכנ"ל, לויט זיין שארפע הגדרה והבנה בכוונת המאמר חז"ל], אבער ער שרייבט קלאר אז סתם שמועסערייען איז אוודאי אסור, אפילו דארט וואו די פרויען זענען מצוי בשוק וכו' עד דדמי כקאקי חיוורי, עייש"ה.


שמערל האט מסכים געווען צום יסוד הענין, אבער בנוגע היינט צוטאגס האט ער גע'טענה'ט:
שמערל האט געשריבן:בקיצור, אין א פלאץ ווי ניו יארק, ווי עס, איז די סדר פון יעדן ביזנעסמאן צו שמועסן און פארהאנדלן אגאנצן טאג מיט נאקעטע נקיבות, איז זיכער אז די סאטמערע שפיצלעך און פאלם טייטס דמיי עלן קקאקי חיורא, און כ'ווייס נישט וואס עס איז נאך דא זיך צו מתעקש צו זיין.


אבער כ'האב גע'טענה'ט אז ער איז נישט מקיל אינגאנצן אפילו פאר נשות זמנינו:
שש משזר האט געשריבן:ניטאמאל געטראכט פון דעם דירעקציע, ביזט גערעכט אז דער וואס ארבעט מיט גוי'טעס אויך איז דמיין כקאקי חיורא.

פארט איז דאס נישט א שמועס לגבי 'שמועסן' מיט פרויען, נאר לגבי נישט מקפיד זיין אויף די מספר ווערטער וואס קומען ארויס פון זיין מויל, וכמש"כ בדרך פיקודיך בעצמו, וכמש"כ לעיל.


שמערל האט געוואלט מדייק זיין פון לשון הדרך פיקודיך:
שמערל האט געשריבן:ער שרייבט אז אפי' לגבי 'מרבית השיחה' אין כאן בית מיחוש. נאר א ירא את דבר השם זאל אוועקקוקען וכו'


אויף וואס כ'האב געענטפערט:
שש משזר האט געשריבן:די מרבית שיחה מיינט דארט נישט מדקדק צו זיין יעדע ווארט, אזויווי מ'זעט קלאר זיין דאגה בתחילת דבריו, אביסל שפעטער זאגט ער קלאר אז סתם רעדן לא קאמרינן. מרבית השיחה מיינט נישט שמועסן לשם שמועסן, דו"ק בדבריו.



ע"כ שיחת שמערל ושש משזר...
באניצער אוואטאר
שש משזר
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 3334
זיך רעגיסטרירט: מאנטאג מערץ 30, 2015 10:55 pm
געפינט זיך: צווישן די הרי חושך און הר ההר.
האט שוין געלייקט: 6770 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 15351 מאל

Re: אן אומפארמיידבארע מחיצה

הודעהדורך שמערל » דינסטאג יאנואר 05, 2016 8:56 pm

שלא יאמרו מדשתקו שמע מינה ניחא לי, וויל איך מגלה דעת זיין אז כ'בין אויסדריקליך נישט מסכים צו שש'ן, מענער אוו פרויען האבן געהעריג געשמועסט סיי אין קליינע און סיי אין גרויסע שטעט, דער דרך פיקודיך וואונדערט זיך אויף אפגעהיטענע חאניאקישע אידן האבן נישט קיין פראבלעם צו רעדן מיט פרויען, און קומט אויף מיט א היתר אז דער גאנצער אל תרבה שיחה גייט נישט אן היינטיגע צייטן.( פארשטיט זיך אז שחוק וקלות ראש בלייבט אסור, און פון אזאנס רעדט ער נישט )

וואס וואונדערט מיר אבער איז, אז בשלמא א לינקער ווייסן מיר דאך אז שבע תועבות בלבו, און אלע קשיות און דריידלעך וואס ער האט איז דאך נאר ווייל ער האט תאוות. אבער וואס איז פשט פון זיכן דוחקים צו קענען גיין רעכט? אויב איז עס סתם א תאוה דאן געב דיך שוין נאך די ריכטיגע תאוות...
שמערל
ידיד ותיק
ידיד ותיק
 
הודעות: 965
זיך רעגיסטרירט: מאנטאג מאי 27, 2013 6:05 pm
האט שוין געלייקט: 1108 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 1139 מאל

Re: אן אומפארמיידבארע מחיצה

הודעהדורך ירא שמים » דינסטאג יאנואר 05, 2016 10:43 pm

שמערל האט געשריבן:
שש משזר האט געשריבן:ווען איז געווען אזא זאך אז פרויען זאלן זיין מער נאנט מיטן מענער שול?


אפשר פאר עס איז באשאפן געווארן אזא מושג ווי א מענער שול? היסטאריש איז די אפטיילונג פון מענער און פרויען מיט מחיצות אינגאנצן זיבן הינדערט יאר אלט. אין גמרא און אין רמב"ם זעט מען נישט דערפון קיין זכר.

און אזוי אויך זענען ביז דעמאלט געווען פרויען רבנים, ווארום אין גמרא און אין רמב"ם געפינט מען נישט קיין זכר אז נישט…
באניצער אוואטאר
ירא שמים
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
 
הודעות: 1757
זיך רעגיסטרירט: זונטאג נאוועמבער 02, 2014 12:06 am
האט שוין געלייקט: 2668 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 997 מאל

אן אומפארמיידבארע מחיצה

הודעהדורך ירא שמים » דינסטאג יאנואר 05, 2016 10:50 pm

וועגן אל תרבה שיחה עם האשה, ב"ה אכשר דרא אז היינט איז נישט דא קיין רגילות ביים פרומען עולם צו רעדן מיט נשים ממילא איז די הלכה כדמעיקרא, ועוד לענ"ד איז אל תרבה שיחה נישט קיין גזירה דרבנן ווי מוקצה וכדו' וואס גייט תמיד אהן, נאר דאס איז א ענין מוסרי און ווערט טאקע געברענגט אין מסכת אבות דארטן ווי ס'שטייט די הלכה פון אמור מעט ועשה הרבה, איז דען דאס א הלכה כ'זאל זאגן ווען איינער רעדט אסאך איז ער עובר דערויף?! און טאמער איז דא א רגילות איז נישט טייטש אז די הלכה איז נישט נוגע בזמננו, ס'איז נאר נישט אזוי חמור, אבער הלכה במקומה עומדת, וכנ"ל בענין דברי הס"ח שציטט שש משזר.
נאך א הערה, פון די גמרא אין סוכה וואס ברענגט א ראי׳ פון די פסוק אין זכרי׳ נראה אז די הפרדה איז ל״ד אלס יצה״ר.
רעדאגירט געווארן צום לעצט דורך ירא שמים אום דינסטאג יאנואר 05, 2016 11:37 pm, רעדאגירט געווארן איין מאל בסך הכל.
באניצער אוואטאר
ירא שמים
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
וְאֶת־הָאֶ֜לֶף
 
הודעות: 1757
זיך רעגיסטרירט: זונטאג נאוועמבער 02, 2014 12:06 am
האט שוין געלייקט: 2668 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 997 מאל

Re: אן אומפארמיידבארע מחיצה

הודעהדורך חוני המעגל » דינסטאג יאנואר 05, 2016 11:02 pm

Simon Schama , in his book The Story of The Jews writes that archaeology in the middle East and Northern Africa doesn't seem to provide evidence for the existence of Ezras Nashim in the Batei Knesses.
So either the women never went to shul, which is feasible, or, if they went, they weren't segregated.
חוני המעגל
א גאסט אין שטיבל
א גאסט אין שטיבל
 
הודעות: 13
זיך רעגיסטרירט: זונטאג אפריל 19, 2015 7:41 pm
האט שוין געלייקט: 78 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 11 מאל

הודעהדורך אלאדין » דינסטאג יאנואר 05, 2016 11:29 pm

@שש משזר, זיי מיר מוחל וואס איך האב נישט געענטפערט פריער. איך בין שטארק פארנומען דורכ'ן טאג. מיר זעט אויס אז מיר האבן פשוט א מיספארשטעדעניש.

שש משזר האט געשריבן:ווען איך האב אנגעכאפט די לשון 'הלכה'דיג' האב איך אויסדריקליך נישט געמיינט טריקענע שו"ע, נאר אויך די השקפה. דערפאר האב איך נישט געמאכט קיין באזונדערע תגובה פאר 'השקפה'. אבער אין אמת'ן אריין, איז פשוט אז דאס נעמט אריין גענוג הלכה אין זיך, און קיין רעכטע גמ' אויף פארקערט וועסטו נישט געפונען.

איבער די גמ' אין ב"ב כד הוינא טליא, איז לכאורה פשוט אז ס'נישט דומה צום 'אל תרבה שיחה עם אשה'. דארט רעדט מען פון פארהייראטע פרויען [באשתו נדה אמרו, ק"ו 'באשת חבירו'], נישט פון מיידלעך. געדענק אויך אז מיידלעך פלעגן יענע צייטן גיין אין מקוה. און צום סוף, ווילאנג די גמ' איז מעיד אז זיי פלעגן נישט זינדיגן, איז עס טאקע נישט געווען קיין פראבלעם. די רגע וואס ס'קען ברענגען זינד - און נאר א שוטה וועט לייקענען אז לפחות בזמנינו קען עס ברענגען זינד - איז נישטא קיין היתר, נאר אויב עפעס ווערט די גמ' אין ב"ב א ראי' לאיסור.


נאכאמאל, אין חז"ל ווערט די פראגע באטראכט לויטן מצב, בכלל נישט מיט דעם שווארץ-ווייסן צוגאנג צו וועלכן מיר זענען געוואוינט פון היינט. די עדות פון ר' יוחנן איז בלויז איין ביישפיל פון אזא צוגאנג. אויב דו ווילסט אן אנדערן ביישפיל נעם אין באטראכט די מעשה פון אביי אין מסכת סוכה (נ"ב ע"א). אביי האט נישט אפגעהאלטן א מאן פון שפאצירן מיט א פרוי צוזאמען, נאר ער איז זיי נאכגעגאנגען כדי צו זען צי זיי ווילן זינדיגן. אמאל איז באשטימט אין דער גמרא אז צדיקים האבן א גרעסערן יצר הרע ווי געווענליך און אמאל איז באשטימט פארקערט. (ר' יוחנן האט אמאל געזאגט אויף זיך אז די ווייבער זענען אין זיינע אויגן ווי "ווייסע קאטשקעס" און ס'איז אים דערפאר נישט קיין פראבלעם צו קוקן אויף זיי.)

ס'פילט זיך מיר מאדנע צו ציטירן די גמרות, ווייל ס'זענען דא גמרות אויף אלע זייטן און איך וויל נישט אויסזען ווי יענער וואס קלויבט זיך מאמרים לויט זיין געשמאק. מיין נקודה איז נישט צו ציען א הלכה'דיגע מסקנא, נאר איך האב עס גענוצט דיך צו דערמאנען אז חז"ל אנערקענען די סוביעקטיוויטעט פון דער פראגע, און דערפאר וועט מען נישט הערן קיין איינהייטליך קול אין דער סוגיא, נישט אין חז"ל און נישט אין די שפעטערע מקורות. ס'איז וויכטיג צו אנערקענען אז וואס מיר דעבאטירן איז מער השקפה'דיג אין כאראקטער ווי הלכה. פארשטייט זיך אז די הלכה'דיגע מסקנות פון סיי וועלכן פוסק וועט זיין אין איינקלאנג מיט זיין השקפה'דיגן בליק איבער דער פראגע.


איך פאדער אויסדריקליך די צענדליגע ביישפילן פון תשובות, וואו מ'זעט דאס פארקערטע. ווי געזאגט, איך זוך נישט די צד איסור, איך האב פשוט נישט באגעגענט קיין צווייטע צד, און כ'גלייב נישט אז ס'עקזיסטירט אין אונזערע מקורות.

דיין באקאנטע ביישפיל פון חתנים וואס פלעגן זיין גאר נאנט מיט זייערע כלות, איז טאקע גוט. איך וועל אפילו מוסיף זיין משלי, די תשובות וואס פארפירן קעגן די איינגעגעסענע פירצה פון יונגען און מוידן וואס פלעגן טאנצן צוזאמען. פארט וואלט איך נישט געקענט ארויסנעמען פון דעם אז דאס איז געווען דער מצב הדור, נאר ענדערש א געוויסע פירצה אין געוויסע מקומות אין געוויסע זמנים. והא ראי', אז קישן און ארומנעמען די כלה איז זיכער אן איסור גמור לכל הדעות. אוודאי איז אין געוויסע תקופות אין געוויסע מקומות די מצב היהדות געשטאנען נידעריג, אבער פון דעם קען מען בכלל נישט ציען קיין שום החלטה לגבי די עצם נאנטקייט צווישן מענער און פרויען באופן כללי.


ווען איך האב גערעדט וועגן די פילע ביישפילן פון תשובות האב איך מיך נישט באצויגן צו הלכה, ווייל דאס וואלט געווען א שמועס פאר זיך- ווי געזאגט. איך האב מיך באצויגן צו דער "היסטארישער איינפארביגקייט" וואס דו האסט אפגעמאלן, און כ'האב אויפגעברענגט דעם ביישפיל פון תשובות כדי צו ווייזן אז דיין בילד איז ווייט נישט אקוראט. אודאי זענען געווען אונטערשיידן צווישן פלעצער, צייטן, תקופות, א.א.וו. ישראל קאפקע'ס השערה אז ס'איז אנדערש געווען אין די שטעט ווי אין די דערפלעך איז מסתמא ריכטיג, אבער איך בין זיכער אז אפילו צווישן די שטעט איז נישט געווען איבעראל אייניג. די איינפארביגקייט אין דער טעמע וואס מיר קענען פון אונזער היינטיגן לעבן שטימט בכלל נישט מיטן בילד פון אמאל.


איך וואלט נישט געברענגט קיין גרויסע ראי' פון די תורה ודעת'ניקעס פון יענע תקופה. ווען אמעריקע איז געווען א רוחניות'דיגע שמעלץ טאפ, איז תורה ודעת געווען א הצלה אין פשוט'ן זין פון ווארט. איך גלייב אז זיי האבן מקיל געווען און צוגעלאזט פארשידענע זאכן וואס זענען נישט געווען אקצעפטירט אין רעגולערע אידישע מקומות, ווייל אנדערש איז געווען אוממעגליך. איך האב קלאר אויסגעשמועסט אז אוודאי זענען געווען סיטואציעס יוצאים מן הכלל, אבער ווען מ'וויל דן זיין וויאזוי ס'האט אויסגעזען אמאל, פסק'נט מען נישט אפ פון תורה ודעת, ענדערש נעם נארמאלע ישיבות אין אייראפע אדער ארץ ישראל צו גאר באגדאד, און אזוי זאלסטו אפ'פסק'ענען.


איך האב אודאי נישט געמיינט צו ניצן תורה ודעת אלס א מעסטער פאר דעם ברייטן היסטארישן בליק, נאר אויף דעם אז רבנים האבן געקענט שטיין הינטער דעם. נאכ'ן קלארמאכן אז מיר דעבאטירן נישט הלכה, האב איך געברענגט דעם ביישפיל צו ווייזן אז הלכה'דיגע פיגורן האבן געקענט טרעפן א וועג. ס'איז נישט א ביישפיל וואס ווייזט עפעס איבער "אויף היסטאריע", נאר א ביישפיל גענומען "פון [א וויכטיגער פאל אין] היסטאריע". פארשטייסט דעם אונטערשייד?

תורה ודעת איז נישט געווען חרדיש לויט אונזערע סטאנדארטן, אבער דאס איז געווען פולקאם ארטאדאקסיש, אונטער דער פירערשאפט פון רבנים וואס זענען אנערקענט ביי אונז. תורה ודעת איז נישט געווען א מוסד פון אסימילאטארן, אדער פון אזעלכע וואס זענען אויפ'ן וועג צו אסימילאציע, נאר פון פרומע אידן וואס זענען געווען אפן צו דער אמעריקאנער סביבה. ס'איז לכתחילה געווען געשטעלט לויט די יסודות פון דער ישיבה אין לידא, און נישט דוקא א בדיעבד. פארשטייט זיך אז דו קענסט זיך דינגען אויף זייערע יסודות, אבער ס'איז אין לדבר סוף. אונזער ויכוח איז נישט ווער ס'איז מער איד, נאר צי הלכה קען פארנעמען פארשידענע נואנסן אין דער פראגע וואס מיר דעבאטירן.

צו זאגן אז ס'איז געווען בדיעבד, ראטעווען דעם דור, א.א.וו. איז אפאלאגעטיק. במחילה. ווען נישט די שפעטערע כוואליעס פון מזרח-אייראפע וואלטן געענדערט די אמעריקאנער מאפע וואלט ארטאדאקסיע לכאורה געבליט אויפ'ן שטייגער פון תורה ודעת ווי דער אויסשליסליכער לכתחילה. אט דאס מיינט דאך אז א תקופה צו א תקופה איז נישט גלייך.

דאס זעלביגע איז בנוגע הרב רי"י וויינבערג. די היתרים וואס ער האט געגעבן איז געווען וויבאלד דאס איז געווען דער בוחר הרע במיעוטו. נישט אזוי פסק'נט מען אפ היסטאריע, צו אפילו דעת הרבנים.


אויב הלכה איז שווארץ און ווייס וואלט נישט שייך געווען קיין פשרות. ריכטיג? אויף דעם איז גענוג די פאר אנעקדאטן פון היסטאריע. ווער האט גערעדט פון פסק'ענען?

דאס וואס דו רעדסט פון די בריוולעך פון הרב וויינבערג צו מיידלעך, איז טאקע גוט. איך וועל צולייגן נתן קאמינעצקי'ס באקאנטע בוך אויפן טאטן רבי יעקב, וואו ער דערמאנט ענדליכעס. אזוי אויך חיים גראדע'ס צמח אטלס. היות די תקופה בעפארן קריג איז שוין געווען ביטער, זענען טאקע פארשידענע גבולות נפרץ געווארן. דערפאר האב איך מקפיד געווען צו שרייבן 'צוויי הונדערט יאר צוריק'. כלומר, בעפאר די השכלה האט געשלאגן טיפע ווארצלן אין ליטע. ודו"ק היטב.


גוט, שטייען מיר אויף איין בלעטל. נאר דו ווילסט צוריקגיין צו א נקודה אין היסטאריע וואס דארט דאכט זיך דיר האט יא געשטימט מיטן אידעאל פונעם היינט... לאמיר זאגן אז דו וואלסט גערעכט געווען, פארשטיי איך נישט פארוואס זאלסט וועלן צוריקגיין צו א ווייטן עבר. שטייען מיר דען היינט אין יענער צייט פון צוויי הונדערט יאר צוריק? אפשר זאלן מיר צוריקגיין נאך אן אנדערטהאלבן טויזנט יאר צום זמן הבית ווען דאס אידישע לעבן איז געווען מער פילפארביג אין אומצאליגע תחומים? די השקפות ביי אונזער עולם זענען על פי רוב אונטערן רושם אז אונזערע אידעאלן זענען געווען דער וועגווייזער פון אונזערע אבות אין מזרח אייראפע, ארויף ביז צו משה רבינו. אבער אויב דו הייבסט אן צווייפלען אין דער דירעקטקייט און דו דארפסט צוריקלויפן מיט אפאר הונדערט יאר, איז אונזער ויכוח געשלאסן.

איך האב געוואלט נאר דערמאנען א פרט לגבי יענע "פאר השכלה'דיגע צייט". אויסער די תשובה ספרים וואס מאלן אפ א לעבעדיג פארשידנארטיג בילד, קענען מיר אויך קוקן אין דער ליטעראטר און אין דער קונסט פון אידן אין יענע צייטן (וויפיל ס'איז שוין פארבליבן). איך וועל נעמען א ביישפיל פון א קלאסישן מעשה ביכל פון יענער תקופה, "די בבא בוך" פון אליהו בחור, וואס איז געווען שטארק פאפולער ביי דעם אייראפעישן אידנטום, בעיקר ביי ווייבער. דער אינהאלט פונעם בוך איז א ראמאן וואס ס'פירט דער העלדישער בבא מיט א געוויסער פרינצעסין, אויב איך געדענק ריכטיג. אין דעם מעשה'לע ווערן געשילדערט לעבעדיגע בילדער פון זייער ליבע, וויאזוי זיי האבן זיך געהאלזט אינעם פערדן-שטאל באהאלטענערהייט... און די פרטים וואס ווערן געשילדערט זענען דוקא עראטיש.

אין דער הקדמה צום בוך שרייבט דער מחבר אן ערנסטן שיר מיט א תפילה צו גאט, וואס צייגט אז דאס איז נישט באטראכט געווען ווי א פסול''ער ספר, נאר ווי א ליבליכע פאלקס בוך (ס'איז געשריבן אין גראמען, געמאכט אויף צו זינגען פון אנהייב ביזן סוף). איך פארשטיי אז מ'קען זיך דינגען אויף יעדן ביישפיל אז ס'שפיגלט נישט אפ "די גאנצע היסטאריע" און אפשר אויך אז ס'שפיגלט נישט אפ "דעם אידעאל", אבער אויפ'ן זעלבן אופן איז קלאר אז אונזער מאדעל שפיגלט אויך נישט אפ "די גאנצע היסטאריע". צי דער אידעאל דארף זיין ווי ביי אונז אדער צי מיר זענען געגאנגען צו ווייט, דאס איז דאך די טעמע פון אונזער שמועס.


איבעריגס, איך וואלט געגארט צו טרעפן מקורות אין פריערדיגע ספרים, וואס געבן אן אנדערע פרעספעקטיוו צום נידון. אדרבה, געב מיר נאר די פתח היתר...


אנדערע פערספעקטיוון האבן מיר געזען. נישט אזוי? אבער א היתר איז ליידער נישט מיין תחום צו קענען געבן. אויף דעם וועסטו זיך מוזן אליין פלאגן... ;)
רעדאגירט געווארן צום לעצט דורך אלאדין אום דינסטאג יאנואר 05, 2016 11:35 pm, רעדאגירט געווארן איין מאל בסך הכל.
אלאדין
מאנשי שלומינו
מאנשי שלומינו
 
הודעות: 33
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג דעצעמבער 15, 2015 8:02 pm
האט שוין געלייקט: 72 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 205 מאל

הודעהדורך שש משזר » דינסטאג יאנואר 05, 2016 11:34 pm

שמערל האט געשריבן:וואס וואונדערט מיר אבער איז, אז בשלמא א לינקער ווייסן מיר דאך אז שבע תועבות בלבו, און אלע קשיות און דריידלעך וואס ער האט איז דאך נאר ווייל ער האט תאוות. אבער וואס איז פשט פון זיכן דוחקים צו קענען גיין רעכט? אויב איז עס סתם א תאוה דאן געב דיך שוין נאך די ריכטיגע תאוות...

גראדע כבר מלתי אמורה לעיל, אז איך ווארט און מיין הארץ גארט נאך א היתר. געצמיר די תאוות... נאר פארפאלן, כ'בין גענוג אביעקטיוו איינצוזען אז די הלכה ספרים האבן דאס קיינמאל נישט גענומען לייכט, און קיינמאל נישט מתיר געווען.

ווען מ'לערנט גוט אדורך די גאנצע שטיקל דרך פיקודיך, איז אוממעגליך דאס אפצולערנען אנדערש ווי מיר. כ'זוך נישט קיין דוחקים להקל או להחמיר, כ'זוך דעם אמת'ן כוונה פונעם מחבר ספר. לעת עתה האב איך נאכנישט געטראפן קיין קלארע מקור להתיר, ווען קלארע מקורות לאיסור זענען דא די והותר. מצד שני, די וואס האבן געזוכט מתיר צו זיין, האבן דווקא זיך יא אנגעהאנגען אין אומקלארע לשונות, זיך פארהוילנדיג פונעם גאנצן טעקסט בעפאר און דערנאך, וואס געבט א קלארע בילד לצד איסור. משמע אז מ'זוכט בוקי סריקי אבי צו 'טרעפן' א פריערדיגע מקור להקל.

אלאדין האט געזאגט אז די תשובה ספרים זענען פיל מיט היתרים, און אויב כ'פאדער דאס וועט ער צושטעלן מראי מקומות. כ'האב טאקע געבעטן מראי מקומות, ווייל איך וויל אויך ענדערש דעם היתר, אבער לא פצה פיו וציפצף מיט קיין איין מקור - אויף דערווייל.

-----------
אלאדין האקט. יאפס, קיין איין איינציגע מקור פון ספרים וואס זענען מקיל, איז נישט צוגעקומען.
א לענגערע תשובה אויף זיין השגה, וועט אי"ה נאכפאלגן.
באניצער אוואטאר
שש משזר
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 3334
זיך רעגיסטרירט: מאנטאג מערץ 30, 2015 10:55 pm
געפינט זיך: צווישן די הרי חושך און הר ההר.
האט שוין געלייקט: 6770 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 15351 מאל

הודעהדורך אלאדין » דינסטאג יאנואר 05, 2016 11:42 pm

.
רעדאגירט געווארן צום לעצט דורך אלאדין אום מיטוואך יאנואר 06, 2016 12:31 am, רעדאגירט געווארן איין מאל בסך הכל.
אלאדין
מאנשי שלומינו
מאנשי שלומינו
 
הודעות: 33
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג דעצעמבער 15, 2015 8:02 pm
האט שוין געלייקט: 72 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 205 מאל

הודעהדורך אלאדין » מיטוואך יאנואר 06, 2016 12:04 am

אלאדין האט געזאגט אז די תשובה ספרים זענען פיל מיט היתרים, און אויב כ'פאדער דאס וועט ער צושטעלן מראי מקומות.


גאט! וואו האסטו געזען אין מיינע ווערטער אז איך וועל דעבאטירן/צוברענגען היתרים פון ספרים? איך פארשטיי אז דא שטעקט איין פרט פון אונזער מיספארשטענדעניש. די תשובה ספרים ווערן נישט גענוצט בלויז דורך פוסקים, נאר אויך דורך היסטאריקער צו באטראכטן וויאזוי מ'האט געלעבט (פון די שאלות צו די רבנים, אדער פון דער מחאה אויף א פירצה, קען מען כאטש זען וויאזוי דאס לעבן איז געווען אין רעאליטעט ). מ'האט שוין געברענגט דא א שלל פון מקורות אויף דעם. וואס שייך הלכה האב איך געזאגט אז איך דעבאטיר עס נישט - נאר אויף אזויפיל ווי מ'זעט אז ס'איז געווען סוביעקטיוו צום דור/מענטש/צייט.

ס''איז קלאר אז מיר האבן אן אנדער צוגאנג צו דער גאנצער פראגע און איך גלייב נישט אז מיר וועלן זיך אויסגלייכן אין דעם נאנטן עתיד. איך קען נישט צוזאגן אז איך וועל קענען יעדעס מאל רעאגירן באריכות, נעמענדיג אין באטראכט די פארנומענקייט פונעם סדר היום, אבער איך וועל כאטש פרובירן.

שש משזר האט געשריבן:גראדע כבר מלתי אמורה לעיל, אז איך ווארט און מיין הארץ גארט נאך א היתר. געצמיר די תאוות... נאר פארפאלן, כ'בין גענוג אביעקטיוו איינצוזען אז די הלכה ספרים האבן דאס קיינמאל נישט גענומען לייכט, און קיינמאל נישט מתיר געווען.


זיי מיר מוחל שש, אבער דו ניצסט דעם אויסדרוק "תאוות" וועלכע שטעלט דעם שמועס אין אן אנדער ליכט. דו ווייסט אז מיליאנען מענטשן איבער דער וועלט פארברענגען דעם טאג אין א געמישטער געזעלשאפט מיט מענער און פרויען אן דעם וואס ס'זאל פארבונדן מיט תאווה? איך פארשטיי דיך נישט. אויב קען מען זאגן אז ס'איז דא א צייט וואו דער אלגעמיינער מצב וואלט מתיר געווען אן אויסטויש צווישן די מינים, איז עס היינט צוטאגס מער ווי אלעמאל. דאס אז ס'זאל זיין אסאציאירט מיט תאוות איז א רעזולטאט פון א ספעציפישן לעבנסשטייגער וואו ס'פאדערט זיך א בעסערונג אין דעם תחום.
אלאדין
מאנשי שלומינו
מאנשי שלומינו
 
הודעות: 33
זיך רעגיסטרירט: דינסטאג דעצעמבער 15, 2015 8:02 pm
האט שוין געלייקט: 72 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 205 מאל

הודעהדורך שש משזר » מיטוואך יאנואר 06, 2016 12:34 am

כ'ווייס נישט פארוואס דו זאגסט אז איך בין נישט יושר'דיג, ווען איך פרוביר צו רעדן אביעקטיוו ומתוך כבוד לחולקים על דברי.

איך באציה מיך צו דיינע ווערטער, וואס דו האסט געשריבן אז פון די תשובה ספרים קען מען אפירברענגען צענדליגע ביישפילן, און דו זעלבסט קענסט אפירברענגען, אז מ'איז מתיר פארשידענע זאכן פון וואס מ'האט גערעדט, וכמו שכתבת:
אלאדין האט געשריבן:פון די תשובה ספרים באקומט זיך דוקא גאנץ אן אנדער בילד פון וואס מיר ווילן זיך פארשטעלן וועגן דער פארגאנגענהייט. איך מיין אז ס'איז איבריג אנצוהייבן אויסרעכענען, ווייל יעדער וואס האט א געשמאק אין תשובות וועט קענען אפירברענגען צענדליגער ביישפילן (אויב דו וועסט עס פאדערן וועל איך צוברענגען). פון זיכרון למשל געדענק איך א תשובה וואס רעדט וועגן דעם אז מ'זאל אפהאלטן חתנים און כלות פון זיך ארומנעמען און קושן פאר דער חתונה.

אפגעזען וואס די הלכה איז [כ'זוך נאך א בפירוש'ע מ"מ להקל], טרעף מיר פון 'צענליגע ביישפילן' פון תשובה ספרים וואס זענען מתיר געוויסע זאכן, פשוט אויף צו באקומען א היסטארישע בליק, כדבריך.

פון אפירברענגען וואס מ'האט געטון אין ישיבת תורה ודעת, זיך מתעלם זיין פונעם פאקט אז דאס איז איין ישיבה פון צענדליגע צו הונדערטע ישיבות אינעם זעלבן תקופה, און זיך מתעלם זיין פונעם פאקט אז מ'האט געמוזט מקיל זיין פאר די אמעריקאנער עולם, און זיך מתעלם זיין פון דעם וואס איך שרייב לאורך הדרך אז אודאי זענען געווען יוצאים מן הכלל אין געוויסע תקופות אין געוויסע מקומות, איז אומ'יושר'דיג לדעתי, אויב שוין נוצן די ווארט ישרות. צו טענה'ן אז ס'איז סך הכל איין תקופה צווישן אסאך תקופות איז אומריכטיג, ס'איז איין ישיבה צווישן צענדליגע ישיבות אינעם זעלבן תקופה, און ס'איז טאקע איין ישיבה אין א מדבר רוחני וואו מ'מוז מקיל זיין אנדערש ווי אין אלע אנדערע מקומות. פארוואס קענסטו נישט אנווייזן אויף אנדערע תקופות וואס זענען געווען אזוי? פונקט נאך אסימילאציע/השכלה וכו', ווילסטו א ראי' ברענגען איבער תקופות במשך כל הדורות, אז אמאל איז געווען אזוי און אמאל איז געווען אזוי?! היא נפלאת בעינינו.

אוועקמאכנדיג מיין שטארקע פונקט, אז די ליטווישע ישיבות זענען געווען אינפעסטירט מיט השכלה נויגונגען, און מ'האט דארט מער מקיל געווען די לעצטע הונדערט יאר, ווען אין פאקט זוך איך נאך די סארט שפראך פון בעפאר תקופת ההשכלה, איז אומ'יושר'דיג אין היסטארישע אפהאנדלונג. אין פאקט ווייסן מיר אלע וויפיל משכילים זענען געווען אין די ליטע, מיר ווייסן אז דארט האבן זיי געהאט די גרעסטע השפעה, און דארט זענען די בחורים געווארן די מערסטע מאדערנעזירט, טאקע להציל מן הארי והדוב האבן די ראשי ישיבות אינפארסירט געוויסע קולות, אבער כ'האף אז דו וועסט נישט באקומען קיין היסטארישע בליק אויף גיין מיט א בארד, באזירט אויף די בילדער פון די ליטווישע בחורים אינעם תקופה בעפאר'ן קריג. וכהנה רבות.

ברענגען א ראי' פון אליהו בחור'ס בבא בוך, ווען ער זעלבסט איז געווען א טשיקאווער באשעפעניש וואס איז נישט געווען קיין רבנ'ישער אויטאריטעט, אנשטאט זוכן עפעס א היתר פון תשובה ספרים און פון פוסקים, איז אבסורד.

און ווער רעדט פון הלכה זאל זיין שווארץ און ווייס? ס'זענען טאקע דא אנדערע קאלירן. למשל, חז"ל האבן אזא וואפן ווי 'הנח להם לישראל', אזא וואפן ווי 'מוטב שיהיו שוגגין', אזא וואפן ווי 'אין גוזרין גזירה וכו' אא"כ יכולין לעמוד בה', און נאך. דאס מיינט נישט אז לכבוד דעם שטייט יעדע הלכה אויף הינער פיס, וויבאלד לעת הצורך שלעפט מען ארויס פון ארסענאל א היתר. די פוסקים און תשובה ספרים זענען פיל מיט היתרים לעת הצורך, דאס טוישט נישט די לכתחילה'דיגע צוגאנג, די אפיציעלע הלכה'דיגע קו, און די היסטארישע פרעספעקטיוו אין געווענליכע פעלער, וואס דאס איז דער איינפאכער היסטאריע. ומכאן תשובתי לדבריך בנוגע ישיבת תורה ודעת, אזויווי דיינע ווערטער בנוגע די קולות פון רי"י וויינבערג. מה"ט איז דיין ראי' פון סוכה נ"ב אויך נישט אין פלאץ, איך פארטיידיג נישט אונזער שווארץ און ווייס קולטור, מצדי זאל אונזער קולטור גיין א גאנג, והלוואי, און אין יענע סוגיא זעען מיר נישט קיין היתר בנוגע אונזער שמועס, נאר בנוגע אונזער שווארצער קולטור.

איין זאך האסטו נישט פארשטאנען, אדער פארזען, פון מיינע ווערטער. איך בין דער לעצטער צו פארטיידיגן 'אונזער מאדעל' אין די הלכות/מנהגים/צוגאנג. איך האב געשריבן א גאנצע תגובה נאר עוקר מן השורש צו זיין די הוה אמינא אז אונזער קולטור האט ריכטיגקייט אין זיך אין אמת מידה היסטורית. איך רעד נישט פון דער היינטיגער צוגאנג צו יעדע זאך, איך רעד ענדערש פון 'שמועסן מיט פרויען' שלא לשם עבודה, וכדומה. דאס איז פראבלעמאטיש הלכה'דיג, און אפגעפרעגט היסטאריש. און פון יחיד'ישע מצבים קען מען נישט אפפרעגן די יסוד, כ"ש ווען כ'ווארט נאכאלס פארן ערשטן הלכה ספר וואס זאל דאס מתיר זיין אנע פראבלעם, זאל זיין פון א היסטארישע פרעספעקטיוו.

און צום לעצט, ווען איך בעט פארן פתח היתר, מיין איך צו זאגן אז כ'בין נישט דער וואס ליבט חומרות און דערפאר זעט ער אלעס מיט שווארצע ברילן, נוסח סאטמארער רב'ס זען קנאות אין יעדע פסוק עה"ת. איך וויל ענדערש מקיל זיין, און דערפאר האלט איך אז כ'בין אביעקטיוו ווען למעשה טרעף איך נישט קיין פתח היתר.

מיט דעם מיין איך אז כ'האב געדעקט אלע דיינע טענות אינעם לענגערן השגה, ואם טעיתי בכוונת הדרת גאון איסלאמיתו, מוחמד יכפר בעדי.

--------
אלאדין האקט ווידער.
לאמיך מגיב זיין אין קורצן על שלוח דבריו שנית:

כ'האב ציטירט דיין לשון איבער צענדליגע ראיות פון תשובה ספרים. כ'האב שוין מסכים געווען אז דו דארפסט נישט ברענגען צענדליגע היתרים פון תשובה ספרים, נאר ענדערש צענדליגע ראיות פון תשובה ספרים כאטש כלפי די היסטארישע חלק דערפון. אפילו דארט הערשט א פראבלעם לצד האומרים אז אמאל האט מען מער מקיל געווען. סך הכל איז געווען געציילטע זאכן וואס זענען נפרץ געווארן, און געוויסע תקופות. תו לא מידי.
און איך בין נאכאלס נישט מסכים, אז מ'קען זיך פשוט מתעלם זיין פונעם פאקט אז קיינער האט נישט באוויזן אפירצוקראצן קיין תשובה ספר וואס זאל עמטליך מתיר זיין איינע פון די זאכן וואס אלאדין וויל טענה'ן אז ס'איז יתכן מתיר צו זיין.

בנוגע מיין לשון תאוות, קען איך נאר איבער'חזר'ן מיינע לעצטע ווערטער בעפאר דו האסט גע'האקט', אז כ'מיין נאר צו זאגן אז איך קוק עס אן אביעקטיוו, און איך זוך דייקא נישט די חומרא בדבר. די איבעריגע לשונות זענען סתם לתפארת המליצה [אקעי, ס'נישט געווען געלונגען, כי אלאדין טעה בזה פעמיים].
באניצער אוואטאר
שש משזר
חבר ותיק
חבר ותיק
 
הודעות: 3334
זיך רעגיסטרירט: מאנטאג מערץ 30, 2015 10:55 pm
געפינט זיך: צווישן די הרי חושך און הר ההר.
האט שוין געלייקט: 6770 מאל
האט שוין באקומען לייקס: 15351 מאל

פריערדיגענעקסט

גיי צוריק געזעלשאפט

ווער איז יעצט דא?

באניצער וואס לייענען דעם פארום: נישטא קיין אנליין באניצער און 3 געסט