שמערל האט געשריבן:כ'מיין אז ביסט נישט גערעכט. אין די גמרא זעט מען שוין אויך שלילת הגופיניות, און געליינט האב איך אמאל אז די סיבה פארוואס חז"ל (ר' עקיבה) האט אזוי ארויסגעהויבן תרגום אוננקלוס, און פארגעסן פונעם תרגום השבעים איז טאקע דאס — זיי האבן געגליכן די שלילת הגופניות.
הכ"פ כ'מיין אז אלע חכמי התלמוד אפילו די פון צרפת האבן אויך געהאלטן אין שלילת הגופניות.
חכמי התלמוד אין צרפת?
---------
הגם ווי געזאגט איז דאס א זאך וואס דארף א באזונדערן אשכול פאר זיך און עס איז דא אסאך צו רעדן דערוועגן וועל איך אבער פרובירן צו ענטפערן בקצרה.
אין די תורה ווערט קיינמאל נישט דערמאנט שלילת הגשמות אזוי ווי עס ווערט נישט דערמאנט קיין שום אנדערע פילאזאפישע באגריף, דאס וואס עס שטייט כי לא ראיתם כל תמונה מיינט בלויז אז מען האט נישט געזען, אין ישעיהו שטייט יא אביסל קלארער אבער עס איז מעגליך צו פארשטיין אז גאט איז א מציאות גשמי וואס מען קען נישט זען ווי צב''ש א אור, און ווי דער רמב''ם שרייבט אין אגרת תחה''מ אז דער המון עם קען זיך נישט מצייר זיין א זאך אויסער א גשם אדער עכ''פ תלוי בגשם ווי א מקרה, דעריבער האבן רוב אידן וואס האבן נישט עוסק געווען בפילוסופיה אט אזוי אפגעטייטשט די פסוקים.
אין חז''ל זעען מיר פארשידענע אגדות וואס זעט אויס נוטה להגשמה און כמעט נישט קיין קלארע שלילת ההגשמה, דער רמב''ם בדרכו פארטייטשט די אלע אגדות פונקט ווי ער פארטייטשט די פסוקים, און ער הייבט ארויס די מאמרים וואס ווייזט אויף שלילת הגשמות (ווצב''ש די גמרא אין למעלה לא ישיבה ולא עמידה וכו' וואס לויט רש''י און דעם פשוט'ן פשט איז בכלל נישט קיין ראיה), און געוויסע מדרשים מאכט ער אינגאנצן אוועק ווי שיעור קומה (לאחר חזרתו, ובלקח טוב סבר באמת שיש בזה סוד).
יעצט לגבי די ראשונים, איז חוץ מזה וואס מיר טרעפן קלאר עטליכע ראשונים וואס שרייבן קלאר אז השי''ת איז א גוף ווי ר' משה ב''ר חסדאי וואס האט געשריבן א ספר כתב תמים אנטקעגן דעם רמב''ם, און ר' דוד ב''ר שאול וואס ווערט דערמאנט אין מלחמות ה' פון ר''א בן הרמב''ם אז ער האט געשריבן א חיבור קעגן רמב''ם און ער טענה'ט אז דער באשעפער איז א אור, און ווי דער ראב''ד אין די השגות אויפ'ן רמב''ם שרייבט אז גדולים וטובים ממנו האבן געגלייבט אין הגשמה, איז חוץ מזה מסתבר אז די חכמי צרפת האבן בכלליות נישט געטון אין דעם נושא און ממילא נישט געהאט קיין סיבה צו טראכטן אנדערש ווי די 'פשוטי האגדות' ווי דער ראב''ד טוט זיי פארענטפערן.
דער עצם פאקט אז דער רמב''ם האט אזויפיל געשוויצט פאר דעם דאס אויפצואווייזן, און מקדיש געווען צענדליגער פרקים אין מורה פאר דעם ווייזט ווי שטארק אנגענומען דאס איז געווען ביים פאלק אין יענע צייט אפילו אין די ארצות חכמי ספרד! וכ''ש בארצות אשכנז וצרפת וואס האבן קיינמאל נישט עוסק געווען בחכמה, דער רמב''ם רעדט זיך כסדר אפ אויף די 'אותן שיחשבו שהם מחכמי ישראל' וואס גלייבן אין הגשמה, אין אגרת תה''מ ברענגט ער 'מאנשי קצת ארצות' וואס האלטן אז ווער עס גלייבט נישט אין הגשמה איז א כופר, די חכמי ישראל פון יענע צייט זענען אונזערע ראשונים!
הרב נתן סליפקין האט מיט עטליכע יאר צוריק געהאט א מערכה דערוועגן ווען ער האט
פרובירט אויפצואווייזן אז רש''י האט געגלייבט אין הגשמה, עס האט זיך אנטוויקלט
א העפטיגע דעבאטע ווי הרב סליפקין איז נישט ארויס קיין קלארער זיגער, אבער בתוך הדיון איז ארויסגעקומען גאר אינטערעסאנטע פאקטן איבער די חכמי צרפת, עס איז כדאי איבערצוקוקן די פאוסט'ס פון יענע וואכן.
לסוף, לפי פשטות התורה איז מעגליך צו לערנען אז דער באשעפער איז א געוויסע מין דקות'דיגער גשם בבחינת אור וכדו', און ווי שפינוזה האט גע'טענה'ט פאר איינעם אין ביהמ''ד (וואס האט לויט טייל געפירט צו זיין פארדאמונג) אז אין די תורה ווערט נישט דערמאנט אז השי''ת אינו גוף, און כמדומה אז אין הג' היעב''ץ וואס איז געדרוקט אין די וגשל ש''ס אויף הק' הרמב''ם לפ' חלק טענה'ט ער אויך דאס זעלבע אויפ'ן רמב''ם, און ווי ר''ח הירשנזאהן שרייבט איז פאר'ן המון עם נישט חילוק וואס פונקטליך מען איז זיך מצייר ווילאנג מען מיינט גוט און מען וויל אנקומען צום תכלית. (וכעי''ז כ' החת''ס בתו''מ פ' שמות עה''פ זה שמי לעלם, העירני לזה הגה''צ רשי''י שליט''א). לויט די מקובלים זענען מיר דאך אלע ממילא עובדי ע''ז ווייל מיר זענען נישט מכוין צו די ריכטיגע ספירות און לויט ר''י קאפח ודעימיה זענען די מקובלים עוע''ז דעריבער איז בעסער אזוי...
