דורך יאנקל » דאנערשטאג מאי 09, 2013 3:14 pm
כ'האב געמיינט אז ביסט שוין ארויס נאכ'ן טובל.
אונז נישט פארלאזט חלילה,
גיט אונז נאך דערצו פאעזיע אפילו.
אוודאי אזוי, ער קען דאך נישט נישט פארלאזן,
די טייערע חברים, זיינע מאטראזן.
מיר זענען דאך נענטער ווי קרובים א דאזן,
מער ווי ברידער, א פעטער אדער א קאזין.
אלזא, כ'דארף שוין לויפן, ס'איז שפעט,
צום עראפלאן - כ'דארף זיין ביים געיט.
בלייב נאר דא, דאס איז דיין מעיט,
לאז אפ די שטותים פון פאָרטי עיט.